Baesweiler

Kasteel Baesweiler heeft door de eeuwen heen vele eigenaren gehad. In de 14e eeuw werd het meerdere malen toegekend als leengoed van Jülich. Lange tijd was het eigendom van de Heren van Randerath. In de jaren voor 1568 werd het herbouwd en verder uitgebreid door Baron Franz Carl von Nesselrode in 1714. Twee landgoederen werden zo verenigd: het Nesselroder hof, dat was voortgekomen uit het oude Bongarts-hof en aan de Breite Straße lag, en kasteel Baesweiler.

De vesting werd waarschijnlijk al gebouwd in de 12e eeuw: oorkonden uit de Annales Rodenses, een middeleeuwse kroniek van klooster Rolduc in Kerkrade, maken melding van een kapel uit deze periode, die wordt beschreven als de eigen kerk van kasteel Baesweiler.

De indeling van het kasteel met vier vleugels wijst erop dat het toebehoorde aan de lagere landadel: in plaats van het kasteel op te delen in een voorburcht en een hoofdburcht werden de woon- en economische gedeeltes verenigd in één complex.

In de jaren 2003-2006 werd het oude landhuis met subsidie van de deelstaat Noordrijn-Westfalen en de Bondsrepubliek Duitsland omgebouwd tot het Cultureel Centrum Kasteel Baesweiler. Sindsdien is de stadsbibliotheek hier gehuisvest en wordt de oude schuur gebruikt voor allerlei culturele evenementen.