Zülpich

De laatgotische waterburcht Langendorf geldt als een van de mooiste residenties tussen Eifel en Börde. De locatie wordt al in de 13e eeuw in oorkonden vermeld. In de 15e eeuw kreeg het kasteel zijn huidige vorm doordat zijn functie werd uitgebreid: toen ontstond het met breukstenen gebouwde en dan gepleisterde burchthuis, met een rechtszaal op de onderste verdieping. Ook het terrein van de voorburcht werd nieuw ontworpen.

Rond het hele laatgotische landhuis lagen oorspronkelijk slotgrachten. Als oudste element van het huis maakte de ronde hoektoren met kegelvormig dak al deel uit van een eerder gebouw. Het twee verdiepingen tellende landhuis is uitgevoerd als vakwerk boven een kelder van breuksteen. Op de eerste verdieping steekt de zandstenen erker van een kapel uit. In de buurt van de toren zijn voor beide verdiepingen toileterkers te zien, verplaatst ten opzichte van elkaar aangebracht op consoles. Grotendeels moderne boerderijgebouwen op het terrein van de voorburcht liggen rond een binnenplaats. De westelijke vleugel dateert nog uit de 16e eeuw.

Voorouders van de huidige eigenaar kochten het kasteel in 1880. De huidige eigenaar is erin geslaagd om het zwaar beschadigde kasteel na tientallen jaren werk te renoveren. Sindsdien doet het dienst als woonverblijf en in de voorburcht vinden ook concerten plaats.

De acht meter hoge Clovis-zuil van de beroemde steenhouwer Ulrich Rückriem op de Wollersheimse Heide herinnert aan de mythe van de Clovis-slag: volgens schriftelijke bronnen uit de Middeleeuwen zou Clovis, de koning van de Salische Franken uit het huidige België, in 496 zijn Ripuarisch Frankische buurman Sigibert te hulp zijn geschoten toen deze tegen de Alemannen vocht.

Clovis bekeerde zich tijdens de slag tot het Rooms-katholieke geloof – dit leverde hem de overwinning en uiteindelijk het hele Rijnland op. Clovis stichtte later een groot Frankisch rijk met Parijs als hoofdstad.

Hoewel noch het jaar 496 noch Zülpich als slagveld onomstotelijk kan worden bewezen, dateren de middeleeuwse kronieken het begin van Clovis' nimbus als onoverwinnelijke veldheer altijd op de overwinning in een slag bij Tolbiacum (Zülpich). Dat één van mogelijk meerdere veldslagen hier heeft plaatsgevonden is ook aannemelijk omdat het Romeinse wegennetwerk tussen Keulen en Maastricht in die tijd zeer goed ontwikkeld was.