Tolbiacum was de naam die historicus Tacitus gaf aan de huidige stad Zülpich toen hij deze voor het eerst vermeldde in zijn annalen in 69/70 na Christus.
Kaarsrechte wegen die de stad in en uit lopen verraden tot op de dag van vandaag dat Zülpich een belangrijk kruispunt was voor verschillende Romeinse heerbanen. Maar dat niet alleen: talloze archeologische vindplaatsen wijzen op het bestaan van een Romeinse nederzetting en tijdens de bloeiperiode daarvan werd in de tweede eeuw een uitgebreid thermencomplex gebouwd.
Waar de thermen een museum worden
Het ruim 400 m² grote badhuis met bijgebouwen werd in 1929 ontdekt tijdens rioolbouwwerkzaamheden op de Mühlenberg en is een van de best bewaarde Romeinse baden ten noorden van de Alpen. De plek waar mensen vroeger een bad namen en belangrijke zaken bespraken, is nu een museum. Hoe werkte de ingenieuze waterkringloop van het complex? Waarom waren de thermen ook een belangrijke sociale ontmoetingsplaats? En hoe is baden in de loop der tijd veranderd? Spannende vragen die worden beantwoord op een reis door 2000 jaar badcultuur.
Zülpich vandaag
Wie Zülpich bezoekt, kan hem haast niet missen: de bijna volledig bewaard gebleven stadsmuur, die in de late middeleeuwen deels werd gebouwd op de resten van een Romeins verdedigingswerk. Vier historische stadspoorten verwelkomen bezoekers – en nodigen hen uit om een wandeling te maken door de pittoreske binnenstad. Maar ook buiten het stadscentrum zijn er mooie kerken, waterburchten, kloosters en molens te zien in de vele stadsdelen, waarvan wordt aangenomen dat ze grotendeels zijn voortgekomen uit Romeinse landhuizen. De route van de Ontdekkingsregio Romeinse Weg loopt in het stadsgebied door de bijna volledig vlakke Zülpicher Börde.
